UP UZUUUUUUUN BİR DOĞUM HİKAYESİ :):)

Uzun bir aradan sonra herkese merhabalaaaarr...Allahın izniyle kızımla bugün itibariyle 17.günümüz :)Kızımın sağlığı oldukça iyi maşallah sübhanallah :):):) Belki benide merak edenler vardır :P bende gayet iyiyim Allah'a şükürler olsun ara ara sezaryen dikişlerimin yanmasını saymazsak tabi ama yine de çabuk ve kolay toparladım diyebilirim Allahın izniyle...Gelelim doğum hikayemize...
Öncelikle doğumumdan bahsedicek olursam doğumum planlandığı gibi 13 şubat günü sezaryen olarak gerçekleşti.Sabah eşim,annem,kardeşim ve kayınvalidem dörtlüsüyle birlikte hastaneye gittik gider gitmez dr.umuzun asistanı beni alıp yukarı çıkarttı benim hemen elimin üstüne damar yolu açılmaya çalışıldı ama damarım yırtılmış olduğundan  elimin üstü kan revan içinde kaldı  :S hemen üstünden tekrar denendi fakat bu seferde hiç kan gelmedi ve damar yolu sonra açılmak üzere bırakıldı. bunun yanı sıra  birkaç soru soruldu tabi buarada eşimde yatış işlemlerimizi yaptırmakla meşguldü.Eşimde geldikten sonra tam "KARAHİSAR KALESİ"manzaralı odamıza yerleştik hemşireler bana hemen ameliyat önlüğü getirdiler ve ardından ameliyat için gereken hazırlıklar yapıldı( lavman yapma ve sonda takma gibi...).Bunlar yapıldıktan sonra ise odaya NST cihazı getirildi ve kasılmalarım ve minik kızımın kalp atışları takibe alındı.Minik kızımın o gün yaramazlığı üstünde olacakki hiç yerinde durmadı habire kalp ritmi kaçıyordu benim miniğim yer değiştirip duruyordu hemşire ablalarını epey uğraştırdı :):)Kasılmalarıma gelecek olursaaaaaaaaakk inanmazsınız belki ama sancılarım oldukça yüksekti hatta çoğu kez zirveye vuruyordu ama ne ilginçtirki ben o denli sancı hissetmiyordum hatta nerdeyse hiç sancı hissetmiyordum bile diyebilirim sadece derinden gelen ufak tefek sancılardı...Hatta sancılarım öyle yüksektiki dr.umuz bile nst sonucunu gördükten sonra muaeyene vakti olmasına ramen yanıma koşmuş gelmiş "sancılarını görünce kıvranıyosundur sandım :) "dedi. Ama gördüki ben odada geyet laf yetiştiriyorum yanımdakilere adamcağız takibe devam edin diyip odasına indi :) Buarada benim heycanlı bekleyişim sürüyordu çünkü benden önce ameliyathenede 2 ameliyat daha gerçekleşmişti ve saatler öğlen 12.10 u gösterdiğinde benim ameliyathaneye gitme vaktim gelmişti heycanım hat safhadaydı tahmin edeceğiniz gibi tam sedyeye yattımki beni götürmek için gelen konumu ne olduğunu tam anlayamadığım önlüklü bir bey bana spinal anesteziylemi genel anesteziyle mi doğum yapacağımı sordu bense açıkçası spinalin ne olduğunu bilmediğim için o nasıl oluyor diye sorunca sadece belden aşağısının uyuşturulacağından bahsetti bense bunu epidural anestezi olarak bildiğimi ve bununsa o hastenede olmadığını bildiğim için mecburen genel anestezi olacağımı söyledim o bey ise spinalle epidural anestezinin farklı şeyler olduğunu açıkladı.Ve bunun üstüne son dk. kafa karışıklığıyla eşime ve diğer yakınlarıma napıyım diye danışırken herkes kararı bana bıraktı ve ben bu kafa karışıklığıyla asansörde spinal anesteziyle doğum yapmaya karar verdim.Böylelikle bebeğimi doğar doğmaz ilk olarak ben görebilecektim bebeğim ilk benim kokumu alacaktı ve onu emzirmek için odamıza gelir gelmez bir girişimde bulunabilecektim.Ameliyathaneye gittiğimde tir tir titriyordum resmen korkmuyordum belki ama hat safhada heycanlıydım :S olan herşeyden haberdardım konuşulan herşeyi gayet duyuyordum.Mesela aşağıda hemşirelerin beceremediği damar yolunu açma işlemini anestezi uzmanı gayet ustalıkla yaparken yanındaki yanlış bir adımla damar yolu açmaya girişen acemi hemşireye tecrübeleri sonucu edindiği bilgileri aktarıyordu ve bense bunları çok net duyabiliyordum.Belimden vurulan 3 iğne sonucu ise artık belimden aşağısını hissetmiyordum göğsümün üstünden doğru bir gergiyle önlük örtüldü ve nihayet sevgili dr.umuzda ameliyathaneye geldi ve kafasını bana uzatarak uyumuyomusun sen yaa diyerek bana takıldı ve başladık ameliyata.Şunu söyleyebilirim ki hiç ama hiç acı hissetmiyordum fakat vücudumun sarsıldığını algılayabiliyordum adeta heleki daha önceden sezaryen doğum izlediyseniz benim gibi o sarsıntıları izlediğiniz görüntülerle bağdaştırmaya çalışıyorsunuz ve itaraf etmeliyim ki bu düşünce biran olsun bende çarpıntı ve korkuya sebep oldu.Bu esnada gözlerimi sıkı sıkıya kapatıp derin derin nefes alıp verirken " Rabbim işimi kolaylaştır, güçleştirme, Rabbim bu işi hayırla tamamla!" manasına gelen " Rabbiyesir vela tuassir Rabbi temmim bil-hayır"duasını ard arda tekrar ediyordum ki bir ses bana bu tarafa bak bebeğin geliyor dedi ve gözlerimi açıp kafamı sağa çevirdiğimde küçücük bir tepsi içinde iki büklüm kırmızı mor karışımı yaygaralar koparan minik kızımı gördüm.İşte o an hiç bir korku telaş kalmamıştı bende anlatılmaz bir duyguydu hemşireler hemen temizleyip giydirip benim yanıma getirdiler annesi öp kokla kızını diye boynuma yanağıma doğru soktular ben kızımı öpüp kokladıkça kızımda dilini uzuuun uzuuuunn çıkarıp sokarak beni yalıyordu adeta sanırım kızım oldukça aç doğmuştu :D:D:D Ardından kızımı aşağı indirdiler ve benim kalan işelemlerimde tamamlandıktan sonra 15 dk sonrasıda beni odaya indirdiler ve ŞÜKÜR ALLAHIMA HAMD OLSUNki korktuğum herşeyden uzak bir doğum ve sonrası geçirmiş oldum :):):) Tavsiye edermisin spinalle doğumu diye soracak olursanızda kesinlikle ve kesinlikle tavsiye ederim hatta merak edenlere daha özel detayları mail olarak bile aktarabilirim bilgilendirmek amaçlı ;)
Heee hatta öyle bir güzelliği daha var ki kızımın göbek bağı kesilirken konmasını istediğim adı (MERYEM/bu adı daha bebeğimin cinsiyeti belli değilken rüyamda söylediler kızın olacak ve bu adı koy diye) koyarlarken bile göremesemde duyarak o ana tanık oldum :):):) Odamıza gelince ve üstümüzdeki doğum telaşını atıncada eşim ağzına hurmasını sürdü ve kulağına kaamet getirip ezanını okuduktan sonra ikimizin birlikte karar verdiği RABİA ismini koydu :):) Yeni bebekli bir anne olarak bebeğimin gündüz uykusundan fırsat bularak oldukça fazla bilgisayar karşısında vakit geçirebildim şimdilik benden bukadar daha sonra da bebeğimden ufak tefek haberler içeren minik bir post hazırlarım inşallah ;) Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim sevgiyle kalın...